éblouir dazzlev t éblouir [ebluiʀ] 1 (aveugler) empêcher de voir à cause d'une lumière tropforte أزاغ [ʔazaː'ɤa]göz kamaştırmak耀眼, 炫目, 使眼花 [pinyin: yàoyăn,xuànmù,shĭ yănhuā] Le soleil m'éblouit. أزاغت الشمس نظريEl sol me deslumbra.Słońce mnie oślepia.Со́лнцe слепи́т меня́.Güneş gözlerimi kamaştırıyor.太阳照得我眼花。 2 (émerveiller) provoquer l'admiration بَهَرَ [baha׳ra]maravillarolśniewaćвосхища́ть, покоря́тьhayran etmek迷惑, 使着迷 [pinyin: míhuò,shĭ zháomí] Cette femme l'éblouit. بهرته هذه المرأةBu kadına hayran.这个女人使他着迷. éblouir [ebluiʀ] vt → to dazzle
|
|