éblouir

éblouir סימא (פיעל), סנוור (פיעל), עיוור (פיעל), סִנְוֵר, עִוֵּר fascineren, verblinden, verbluffen abbacinare, abbagliare blænde заслепяване

v t éblouir [ebluiʀ]

1 empêcher de voir à cause d'une lumière trop forte τυφλώνωdeslumbrarabbagliare [ab:a'ʎare]oślepiać [ɔɕlɛpjaʨ]ослепля́ть

Le soleil m'éblouit. أزاغت الشمس نظريΟ ήλιος με τυφλώνει.El sol me deslumbra.Il sole mi abbaglia.太陽（たいよう）で目が眩む。 [romaji: taiyoo de me ga kuramu.]Słońce mnie oślepia.O sol ofusca-me.Со́лнце слепи́т меня́.Güneş gözlerimi kamaştırıyor.太阳照得我眼花。 [pinyin: Tàiyáng zhào de wǒ yănhuā.]

2 provoquer l'admiration بَهَرَθαμπώνω; καταπλήσσωmaravillarimpressionare [impres:jo'nare]; meravigliare [meravi'ʎare]驚嘆（きょうたん）させる [romaji: kyootan saseru]olśniewać [ɔlɕɲɛvaʨ]deslumbrar [dəʒlũ'brar]восхища́ть, покоря́тьhayran etmek迷惑, 使着迷 [pinyin: míhuò，shĭ zháomí]

---

éblouir [ebluiʀ] vt → to dazzle