| Dictionnaire français / French Dictionary 1 759 966 198 visiteurs servis. |
|
bondir |
0,04 sec. |
|
bondir v.i. bondir (lat. bombire, faire du bruit) [conj. 32]
1. Faire un ou plusieurs bonds; sauter: Le policier bondit sur lui et lui prit son arme (s'élancer). 2. Sursauter sous le coup d'une émotion violente: Bondir de joie. Ta décision l'a fait bondir (= l'a indigné). Synonymes et Contraires bondir verbe bondir 1. S'élancer quelque part. 2. Sursauter sous le coup d'une émotion. Traductions bondir דילג (פיעל), זינק (פיעל), ניתר (פיעל), קיפץ (פיעל), קפץ (פ'), קִפֵּץ, קָפַץ, זִנֵּק, נִתֵּר, דִּלֵּג (op)springen, huppelen, terugstuiten [bal], springen balzare, scattare, saltare يَثِب skočit springe springen αναπηδώ saltar hypähtää skočiti 跳ねる 뛰다 hoppe przeskoczyć saltar прыгать språng กระโดด sıçramak nhảy 跳 v i bondir [bɔ̃diʀ] sauter وثبπηδάω; ορμάωsaltar [sal'tar]saltare [sal'tare]跳(と)ぶ、はねる [romaji: tobu, haneru]skakać [skakaʨ]saltar [sal'tar]пры́гатьatılmak跳 [pinyin: tiào] bondir [bɔ̃diʀ] vi → to leap bondir de joie (fig) → to jump for joy bondir de colère (fig) → to be hopping mad bon du Trésor nm → Treasury bond bon enfant adj inv → good-natured, easy-going Ajouter à iGoogle Contenu site web gratuit - Outils webmestre |
|
| Outils gratuits: |
Pour les surfeurs:
Extension pour votre navigateur |
Le mot du jour |
Aide
Pour les webmestres: Contenu site web gratuit | Lien vers le dictionnaire | Boîte de recherche | Recherche par double-clic | Partenariats |
|---|