| Dictionnaire français / French Dictionary 1 724 213 793 visiteurs servis. |
|
bourgeonner |
0,02 sec. |
|
bourgeonner v.i. bourgeonner [conj. 3]
1. En parlant d'une plante, produire des bourgeons: Les rosiers ont bourgeonné. 2. En parlant du visage, se couvrir de boutons: Un front qui bourgeonne. Traductions bourgeonner הנץ (הפעיל), התלבלב (התפעל), חנט (פ'), לבלב (פיעל), נבט (פ'), נצנץ (נפעל), הָנֵץ, לִבְלֵב, חָנַט knoppen krijgen, puisten krijgen, uitbotten, knoppen, uitlopen berputik germogliare, prolificare v i bourgeonner [buʀʒɔne] produire des bourgeons بَرعَمَμπουμπουκιάζωbrotar [bro'tar]germogliare [dʒermo'ʎare]芽(め)が生(は)える [romaji: me ga haeru]pączkować [pɔnʧkɔvaʨ]desabrochar [dəzɐbru'ʃar]распуска́ться, пуска́ть по́чкиtomurcuklanmak发芽 [pinyin: fāyá] Ajouter à iGoogle Contenu site web gratuit - Outils webmestre |
|
| Outils gratuits: |
Pour les surfeurs:
Extension pour votre navigateur |
Le mot du jour |
Aide
Pour les webmestres: Contenu site web gratuit | Lien vers le dictionnaire | Boîte de recherche | Recherche par double-clic | Partenariats |
|---|