dent

dent Zacken, Zahn, Zinke, Sägezahn tand, bergpiek, kies, top, zaagtand חף (ז), שן (נ), חָף, שן اسنان, سن, سِن зъб, зъби dent zub tænder, tand, tänder δόντι, οδούς dentaro, dento diente hammas دندان hammas दांत, दांत़ zub fog dente gigi tönn dente 歯 니, 이, 이빨, 톱니, 치아 dens dantis zobs ദന്തം, പല്ല്, യന്ത്രപ്പല്ല് tann ząb, zęby dente dinte зуб, зубец, зубцы, зубья zub, zuby zob zub, zubac, зуб tand jino, meno กราม, ทันต์, ฟัน, ฟันกราม diş, dişler зуб, зуби răng 牙齿, 牙

n f dent [dɑ̃]

1 ce qui sert à mordre سِنّδόντιdiente ['ðjente]dente ['dɛnte]歯（は）、牙（きば） [romaji: ha, kiba]ząb [zɔmp]dente ['dẽ̃tə]зубdiş [diʃ]牙齿 [pinyin: yáchĭ]

se brosser les dents فرك أسنانهβουρτσίζω τα δόντια μουcepillarse los dienteslavarsi i denti歯を磨（みが）く [romaji: ha o migaku]czyścić zębyescovar os dentesчи́стить зу́быdişlerini fırçalamak刷牙 [pinyin: shuā yá]

dent de laitde sagesse سن الحليب/البلوغο γαλακτίας/ο φρονιμίτηςdiente de leche / del juiciodente di latte / del giudizio乳歯（にゅうし）／親知（おやし）らず [romaji: nyuushi / oyashirazu]ząb mleczny/mądrościdente de leite/do sisoмоло́чный зуб / зуб му́дростиsüt dişi, akıl dişi乳/智牙 [pinyin: rŭ/zhìyá]

2 pointe سِنّδόντιdiente ['ðjente]dente ['dɛnte]歯状（はじょう）のもの [romaji: ha-joo no mono]ząb [zɔmp]denteзубе́цuç [uʧ]齿状物 [pinyin: chĭzhuàngwù]

les dents d'une fourchette أسنان الفرشاةτα δόντια πιρουνιούlos dientes de un tenedori denti di una forchettaフォークの歯 [romaji: fooku no ha]zęby widelcaos dentes do garfoзубцы́ ви́лкиçatal uçları叉齿 [pinyin: chàchĭ]

---

dent [dɑ̃] nf

(dans la bouche) → tooth
avoir une dent contre qn → to have a grudge against sb
garder une dent contre qn → to hold a grudge against sb
se mettre qch sous la dent → to eat sth
être sur les dents → to be on the look-out
faire ses dents → to teethe, to cut teeth
avoir les dents longues (fig) → to be ruthlessly ambitious

[engrenage] → cog; [scie] → tooth; [fourchette] → prong
en dents de scie → serrated (fig) → uneven
des performances en dents de scie → uneven performances

(= sommet) → jagged peak