diplomatie

diplomatie דיפלומטיה (נ), מדינאות (נ), דִּיפְּלוֹמַטְיָה, מְדִינָאוּת diplomatie, omzichtigheid, tact diplomacie διπλωματία, διπλωματικότητα diplomatia diplomazia Diplomatie diplomacia дипломатия 외교 外交

n f diplomatie [diplɔmasi]

1 relations entre les États دبلوماسيةδιπλωματίαdiplomacia [diplo'maθja]diplomazia [diploma'tsia]外交（がいこう） [romaji: gaikoo]dyplomacja [dɨplɔmaʦja]diplomacia [diplumɐ'siɐ]диплома́тияdiplomasi [diploma'si]外交 [pinyin: wàijiāo]

2 manière d'agir avec habileté حنكةδιπλωματίαdiplomacia [diplo'maθja]diplomazia [diploma'tsia]駆（か）け引（ひ）き、外交的手腕（がいこうてきしゅわん） [romaji: kakehiki, gaikoo-teki shuwan]dyplomacja [dɨplɔmaʦja]diplomaciaдиплома́тияbeceriklilik交际手腕 [pinyin: jiāojì shŏuwàn]

faire preuve de diplomatie أثبت حنكتهχρησιμοποιώ διπλωματίαhacer prueba de diplomaciadare prova di diplomazia駆け引きのうまさを発揮（はっき）する [romaji: kakehiki no umasa o hakki suru]wykazać się dyplomacjąagir com diplomaciabeceriklilik göstermek显现交际手腕 [pinyin: xiǎnxiàn jiāojì shŏuwàn]

---

diplomatie [diplɔmasi] nf → diplomacy