drogue

drogue drug, narcoticum, toxicum, verdovendmiddel, bocht, drug(s), troep, verdovend middel סם (ז) droga narkotaĵo, toksaĵo droga, narcótico entorpecente, narcótico наркотик Droge, Rauschgift ναρκωτικά, ναρκωτικό droga 마약 huumeiden

n f drogue [dʀɔg] produit toxique dont on devient dépendant مخدرναρκωτικόdroga ['ðroγa]droga ['dr§ga]麻薬（まやく）、鎮静剤（ちんせいざい） [romaji: mayaku, chinsee-zai]narkotyk [narkɔtɨk]наркотик [nar'kotʲik]uyuşturucu madde麻醉品, 毒品 [pinyin: mázuìpĭn，dúpĭn]

prendre de la drogue تعاطى المخدراتκάνω χρήση ναρκωτικών; παίρνω ναρκωτικάdrogarse [ðro'γarse]drogarsi [dro'garsi]麻薬（まやく）を服用（ふくよう）する [romaji: mayaku o fukuyoo suru]narkotyzować się [narkɔtɨzɔvaʨ ɕɛ]drogar-se [dru'garsə]принимать [prʲinʲi'matʲ] наркотикиuyuşturucu kullanmak吸毒 [pinyin: xīdú]

---

drogue [dʀɔg] nf → drug
la drogue → drugs pl
le problème de la drogue → the drugs problem
la lutte contre la drogue → the war against drugs