frontal

frontal חזיתי (ת), מצחי (ת), פרונטאלי (ת), מִצְחִי, חֲזִיתִי frontaal, voorhoofds- frontale přední

adj frontal (frontaux [fʀɔ̃to] pl), frontale (frontales pl) [fʀɔ̃tal]

1 qui se fait de face وجها لوجهμετωπικός/-ή/-όfrontal [fron'tal]frontale [fron'tale]正面（しょうめん）からの [romaji: shoomen kara no]czołowy [ʧɔwɔvɨ]frontal [frõ'tal]фронта́льныйcepheden正面的 [pinyin: zhèngmiàn de]

une collision frontale اصطدام وجها لوجه.μετωπική σύγκρουσηuna colisión frontaluno scontro frontale正面衝突（しょうとつ） [romaji: shoomen shoototsu]zderzenie czołoweum choque frontalфронта́льное столкнове́ниеcepheden çarpışma正面冲突 [pinyin: zhèngmiàn chōngtū]

2 relatif au front جبينμετωπιαίος/-α/-οfrontal [fron'tal]frontale [fron'tale]額（ひたい）の [romaji: hitai no]czołowy [ʧɔwɔvɨ]frontalло́бныйalına değgin额的 [pinyin: é de]

l'os frontal عظمة جبهةτο μετωπιαίο οστούνel hueso frontall'osso frontale前頭骨（ぜんとうこつ） [romaji: zentoo-kotsu]kość czołowao osso frontalло́бная костьalın kemiği额骨 [pinyin: égŭ]

---

frontal [frontaux] (mpl) [fʀɔ̃tal, o] adj → frontal
à chargement frontal [lecteur, machine à laver] → front-loading