héritier

héritier יורש (ז), שאר בשר (ז), יוֹרֵשׁ erfgenaam/-name, kind, erfgenaam dědič, dědic Erbe διάδοχος, κληρονόμος herdeiro erede, ereditiero وريث arving heredero perillinen nasljednik 相続人 상속인 arving spadkobierca наследник arvinge ทายาท varis người thừa kế nam 继承人 наследник 繼承人

n m / f héritier, héritière [eʀitje, eʀitjɛʀ] personne qui reçoit un bien d'une personne décédée κληρονόμοςheredero [ere'ðero ]erede [e'rede]spadkobierca [spatkɔbjɛrʦa]; spadkobierczyni [spatkɔbjɛrʧɨɲi]насле́дник, -ца

l'héritier d'une grande fortune وريث ثروة كبيرةο κληρονόμος μιας μεγάλης περιουσίαςel heredero de una gran fortunal'erede di una grande fortuna多額（たがく）の財産（ざいさん）の相続人 [romaji: tagaku no zaisan no soozoku-nin]spadkobierca dużego majątkuo herdeiro de uma grande fortunaнасле́дник большо́го состоя́нияbüyük bir servetin mirasçısı一笔大财产的继承人 [pinyin: yī bĭ dàcáichǎn de jìchéngrén]

---

héritier [eʀitje, jɛʀ] nm/f → heir*(heiress)
l'héritier de la couronne → the heir to the throne