indigner

indigner

v t indigner [ɛ̃diɲe] (révolter, scandaliser) provoquer la colère, la révolte يُغضب [juɤ׳dʼib]indignar [indig'nar]oburzaćвозмуща́тьgücendirmek

Son comportement m'a indigné اغضبتني تصرفاتهSu comportamiento me indignó.Jego zachowanie oburzyło mnie.Davranışına gücendim.他的行为让我愤怒.

v pr s'indigner [sɛ̃diɲe] être en colère يكتاظ [jak׳taːð׳]indignarse [indig'narse]oburzać sięвозмуща́тьсяkızmak感到愤怒,感到气愤 [pinyin: găndào fènnù，găndào qìfèn]

s'indigner d'une décision injuste يكتاظ من قرار جائرindignarse por una decisión injustaoburzyć się na niesprawiedliwą decyzjęвозмути́ться несправедли́вым реше́ниемadil olmayan bir karara kızmak为不公的决定感到气愤

---

indigner [ɛ̃diɲe] vt → to make indignant;

s'indigner (de/contre) vi → to be (ou become) indignant (at)