intransigeant

intransigeant בלתי מתפשר (ת) onbuigzaam, onverzettelijk intransigent αδιάλλακτος бескомпромиссный intransigente

adj intransigeant, intransigeante [ɛ̃tʀɑ̃ziʒɑ̃, ɛ̃tʀɑ̃ziʒɑ̃t] qui n'accepte aucun compromis متشددαδιάλλακτος/-η/-οintransigente [intransi'xente]intransigente [intransi'dZɛnte]妥協（だきょう）しない [romaji: dakyoo shinai]nieustępliwy [ɲɛustɛmplivɨ]intransigente [ĩtrɐ̃zi'ʒẽtə]непримири́мыйuzlaşmaz不妥协的,不让步的 [pinyin: bù tuŏxié de，bù ràngbù de]

des parents intransigeants sur l'éducation آباء متشدّدون في التربيةγονείς αδιάλλακτοι σχετικά με την εκπαίδευσηpadres intransigentes con la educacióndei genitori intransigenti sull'educazione教育熱心（きょういくねっしん）な両親（りょうしん） [romaji: kyooiku nesshin na ryooshin]nieustępliwi rodzice w sprawach edukacjipais intransigentes sobre a educaçãoпринципиа́льные в вопро́сах образова́ния роди́телиeğitim konusunda uzlaşmaz bir anne-baba严于教育的父母 [pinyin: yányú jiàoyù de fùmŭ]

---

intransigeant [ɛ̃tʀɑ̃ziʒɑ̃, ɑ̃t] adj

[personne, caractère] → intransigent

[morale, passion] → uncompromising