| Dictionnaire français / French Dictionary 1 812 077 953 visiteurs servis. |
|
intriguer |
0,03 sec. |
|
intriguer v.t. intriguer (it. intrigare, du lat. intricare, embarrasser) [conj. 3]
Exciter vivement la curiosité de: Son comportement m'intrigue. v.i. Se livrer à des intrigues: Intriguer pour obtenir une promotion (manœuvrer). Synonymes et Contraires intriguer verbe intransitif intriguer Mener des intrigues. comploter, conspirer, manigancer, manœuvrer, ruser -familier: grenouiller -littéraire: cabaler -populaire: magouiller. intriguer verbe transitif intriguer Exciter la curiosité. Traductions intriguer intriguieren, Ränke anzetteln bekonkelen, intrigeren, konkelen, stoken בחש בקלחת, התנכל (התפעל), חתר תחת (פ'), סכסך (פיעל), סקרן (פיעל), תחבל (פיעל), חָתַר תַּחַת, סִכְסֵךְ, סִקְרֵן, תִּחְבֵּל, הִתְנַכֵּל intrigar intrigar intrigar intrigare, brigare, incuriosire, trescare v t intriguer [ɛ̃tʀige] troubler susciter l'intérêt, exciter la curiosité de qqn Cet homme m'intrigue. Ajouter à iGoogle Contenu site web gratuit - Outils webmestre |
|
| Outils gratuits: |
Pour les surfeurs:
Extension pour votre navigateur |
Le mot du jour |
Aide
Pour les webmestres: Contenu site web gratuit | Lien vers le dictionnaire | Boîte de recherche | Recherche par double-clic | Partenariats |
|---|