preuve

preuve evidence, proof

n f preuve [pʀœv]

(ce qui prouve) ce qui prouve un fait دليل [da׳lijl]prueba ['prweβa]dowódдоказа́тельство; до́водdelil证明,证据 ;表示 [pinyin: zhèngmíng，zhèngjù；biăoshì]

C'est la preuve qu'il est coupable. هذا الدليل انه مذنبEs la prueba que él es culpable.To dowód, że jest winny.Э́то доказа́тельство его́ вины́.Bu onun suçlu olduğunun delilidir.这就是他有罪的证据.

des preuves d'amour دلائل الحبpruebas de amordowody miłościдоказа́тельства любви́aşk delilleri爱的表示

faire preuve de
montrer يَنُم عنdemostrar [ðemos'trar]świadczyćпока́зыватьtanıklık etmek表现出 [pinyin: biăoxiànchū]

faire preuve de générosité برهن كرمهdar pruebas de generosidaddowieść swojej szlachetnościпрояви́ть великоду́шиеcömertlik göstermek表现出慷慨

faire ses preuves
montrer ce que l'on est capable de faire اثبت [ʔaө׳bata]dar prueba de sus aptitudeswykazać sięпока́зывать свои́ возмо́жностиispatlamak经历了考验

---

preuve [pʀœv] nf → proof (= indice); proof, evidence no pl;

jusqu'à preuve du contraire → until proved otherwise;

faire preuve de → to show;

faire ses preuves → to prove o.s. (ou itself);

preuve matérielle → material evidence