recours

recours

n m recours [ʀəkuʀ]

(utilisation) fait de se servir de qqch يلجأ [jal׳ӡaʔ]recurso [ře'kurso]uciekanie sięиспо́льзование; примене́ние- kullanma运用 ;依靠,凭借 [pinyin: yùnyòng；yīkào，píngjiè]

le recours à la force يلجأ الى القوةel recurso de la fuerzauciekanie się do użycia siłyпримене́ние си́лыgüç kullanma凭借武力

avoir recours à qqn, qqch
demander l'aide de qqn, se servir de qqch يلجأ [jal׳ӡaʔ]recurrir a algo, alguienuciec się do kogoś, czegośприбе́гнуть к кому́-л., к чему́-л.yardım istemek, başvurmak求助于

avoir recours à un médecin يلجأ الى الطبيبrecurrir a un médicozwrócić się do lekarzaприбе́гнуть к медици́нской по́мощиbir doktora başvurmak求助于医生

avoir recours à la justice يلجأ الى العدالةa la recurrir justiciaodwołać się do sprawiedliwościобрати́ться в судadalete başvurmak求援于司法

---

recours [ʀəkuʀ] vb voir recourir

nm (Jur) → appeal;

avoir recours à = recourir à;

dernier recours → as a last resort;

sans recours → final; with no way out;

recours en grâce → plea for clemency (ou pardon)