ridicule

ridicule foolish, ludicrous, ridiculous, ridiculousness

adj ridicule [ʀidikyl] (risible) qui fait rire, donne envie de se moquer مضحك [mudʼ׳ћik]ridículo [ři'ðikulo]śmiesznyсмешно́й, неле́пыйgülünç可笑的,荒谬的 ;滑稽的 [pinyin: kĕxiào de，huāngmiù de；huájī de]

un costume ridicule بزة مضحكةun traje ridículośmieszny kostiumсмешно́й костю́мgülünç bir elbise滑稽的服饰

se trouver ridicule يجد نفسه سخيفاencontrarse ridículoczuć się śmiesznymбыть смешны́мkendini gülünç bulmak觉得可笑

n m ridicule

(ce qui fait rire) ce qui donne envie de rire, de se moquer تافه [taː׳fih]ridículo [ři'ðikulo]śmiesznośćсмешно́е; смешна́я черта́gülünç笑料,笑柄 [pinyin: xiàoliào，xiàobĭng]

ne pas craindre le ridicule عدم خشية التافهno temer hacer el ridículonie bać się śmiesznościне боя́ться показа́ться смешны́мgülünç olmaktan korkmamak不怕沦为笑柄

tourner qqn en ridicule
se moquer de qqn يسخرridiculizar [řiðikuli'θar]ośmieszaćосме́ивать, высме́ивать кого́-л.biriyle alay etmek嘲笑,奚落 [pinyin: cháoxiào，xīluò]

---

ridicule [ʀidikyl] adj → ridiculous

nm → ridiculousness no pl;

le ridicule → ridicule (= travers) (gén pl) → absurdities pl;

tourner en ridicule → to ridicule