vomir

vomir ausspeien, auswerfen, sich brechen, sich erbrechen, sich übergeben, speien, spucken, erbrechen, uitbraken, walgen, übergeben (sich) braken, kotsen, overgeven, spugen, spuwen, vomeren, spuwen [gal], uitbraken, uitstoten [scheldwoord], walgen (van) הקיא (הפעיל), הֵקִיא spuug vomitar kaste op, spytte sputi, vomi escupir, esputar, expectorar, vomitar, arrojar muntah spýja vomitare, eruttare lançar, vomitar kräkas, spy ξερνώ, κάνω εμετό يَتقيأ, يَرمِي إلى أعلى vyzvracet, zvracet oksentaa povraćati, povratiti 吐く 토하다 kaste opp, spy zwymiotować подбрасывать, рвать สิ่งที่อาเจียนออกมา, อาเจียร kusmak nôn 呕吐 嘔吐

v i vomir [vɔmiʀ] rejeter le contenu de l'estomac par la bouche vomitar [βomi'tar]vomitare [vomi'tare]吐（は）く、嘔吐（おうと）する [romaji: haku, ooto suru]z/wymiotować [zvɨmjɔtɔvaʨ]изрыга́ть, рвать

avoir envie de vomir الشعور برغبة بالتقيؤέχω τάση προς εμετόtener ganas de vomitaravere voglia di vomitare吐きけがする [romaji: hakike ga suru]mieć mdłościter vontade de vomitarтошни́тьkusmak istemek想吐 [pinyin: xiăng tù]

---

vomir [vɔmiʀ]

vi → to vomit, to be sick
Il a vomi toute la nuit → He was vomiting all night.

vt

(= régurgiter) → to vomit, to bring up

[volcan, conduit] → to belch out, to spew out

(= détester) → to loathe, to abhor